ஸ்ரீ துர்கா சாலீசா

சௌபாயி 1

நமோ நமோ து³ர்கே³ ஸுக்² கரநீ।

நமோ நமோ அம்பே³ து³꞉க்² ஹரநீ॥

இன்பம் அருளும் துர்கையே, உன்னை மீண்டும் மீண்டும் வணங்குகிறேன். துன்பம் போக்கும் அம்பையே, உன்னை மீண்டும் மீண்டும் வணங்குகிறேன்.

சௌபாயி 2

நிரங்கார் ஹை ஜ்யோதி தும்ஹாரீ।

திஹூம் லோக் பை²லீ உஜியாரீ॥

உன் ஒளிக்கு உருவம் இல்லை; அதன் வெளிச்சம் மூவுலகிலும் பரவியிருக்கிறது.

சௌபாயி 3

ஶஶி லலாட் முக்² மஹாவிஶாலா।

நேத்ர லால் ப்⁴ருʼகுடி விகராலா॥

உன் நெற்றியில் நிலவு ஒளிர்கிறது; உன் முகம் பெருமிதமாக இருக்கிறது. உன் கண்கள் சிவந்தவை; புருவங்கள் உக்கிரமானவை.

சௌபாயி 4

ரூப் மாது கோ அதி⁴க் ஸுஹாவே।

த³ரஶ் கரத் ஜந் அதி ஸுக்² பாவே॥

அன்னையின் வடிவம் மிக அழகானது. அவளைத் தரிசிப்பவர்கள் பேரானந்தம் அடைகிறார்கள்.

சௌபாயி 5

தும் ஸம்ஸார் ஶக்தி லய் கீநா।

பாலந் ஹேது அந்ந த⁴ந் தீ³நா॥

உன் சக்தியால்தான் உலகம் தோன்றி மீண்டும் ஒடுங்குகிறது. அதைக் காக்க நீ உணவையும் செல்வத்தையும் அருளினாய்.

சௌபாயி 6

அந்நபூர்ணா ஹுஈ ஜக்³ பாலா।

தும் ஹீ ஆதி³ ஸுந்த³ரீ பா³லா॥

அன்னபூரணியாக நீயே உலகைப் போஷிக்கிறாய். ஆதியான அழகிய பாலா தேவியும் நீயே.

சௌபாயி 7

ப்ரலயகால் ஸப்³ நாஶந் ஹாரீ।

தும் கௌ³ரீ ஶிவஶங்கர் ப்யாரீ॥

பிரளய காலத்தில் எல்லாவற்றையும் அழிப்பவள் நீயே. சிவசங்கரனின் அன்புக்குரிய கௌரியும் நீயே.

சௌபாயி 8

ஶிவ் யோகீ³ தும்ஹரே கு³ண் கா³வேம்।

ப்³ரஹ்மா விஷ்ணு தும்ஹேம் நித் த்⁴யாவேம்॥

சிவனும் யோகிகளும் உன் குணங்களைப் பாடுகிறார்கள். பிரம்மனும் விஷ்ணுவும் நாள்தோறும் உன்னைத் தியானிக்கிறார்கள்.

சௌபாயி 9

ரூப் ஸரஸ்வதீ கோ தும் தா⁴ரா।

தே³ ஸுபு³த்³தி⁴ ருʼஷி முநிந் உபா³ரா॥

நீ சரஸ்வதியின் வடிவம் எடுத்து, முனிவர்களுக்கு நல்லறிவு தந்து அவர்களை உயர்த்தினாய்.

சௌபாயி 10

த⁴ரயோ ரூப் நரஸிம்ஹ் கோ அம்பா³।

பரக³ட் ப⁴ஈ பா²ட³கர் க²ம்பா³॥

அம்பையே, நீ நரசிம்ம வடிவம் எடுத்துத் தூணைப் பிளந்து வெளிப்பட்டாய்.

சௌபாயி 11

ரக்ஷா கரி ப்ரஹ்லாத்³ ப³சாயோ।

ஹிரணாகுஶ் கோ ஸ்வர்க³ படா²யோ॥

நீ பிரகலாதனைக் காத்து மீட்டாய்; இரணியனைச் சுவர்க்கத்துக்கு அனுப்பினாய்.

சௌபாயி 12

லக்ஷ்மீ ரூப் த⁴ரோ ஜக்³ மாஹீம்।

ஶ்ரீ நாராயண் அங்க்³ ஸமாஹீம்॥

உலகில் நீ லட்சுமியின் வடிவம் எடுத்து, ஸ்ரீ நாராயணனின் திருமேனியில் உறைகிறாய்.

சௌபாயி 13

க்ஷீரஸிந்து⁴ மேம் கரத் விலாஸா।

த³யாஸிந்து⁴ தீ³ஜை மந் ஆஸா॥

நீ பாற்கடலில் மகிழ்ந்து உறைகிறாய். கருணைக் கடலே, என் மனதின் ஆசையை நிறைவேற்று.

சௌபாயி 14

ஹிங்க³லாஜ் மேம் தும்ஹீம் ப⁴வாநீ।

மஹிமா அமித் ந ஜாத் ப³கா²நீ॥

ஹிங்லாஜில் உறையும் பவானி நீயே. உன் மகிமைக்கு எல்லை இல்லை; அதைச் சொல்லில் அடக்க முடியாது.

சௌபாயி 15

மாதங்கீ³ அரு தூ⁴மாவதி மாதா।

பு⁴வநேஶ்வரீ ப³க³லா ஸுக்² தா³தா॥

மாதங்கியும் தூமாவதியும் நீயே. இன்பம் அருளும் புவனேஸ்வரியும் பகளாவும் நீயே.

சௌபாயி 16

ஶ்ரீ பை⁴ரவ் தாரா ஜக்³ தாரிணீ।

சி²ந்ந பா⁴ல் ப⁴வ் து³꞉க்² நிவாரிணீ॥

பைரவியும், உலகைக் கரையேற்றும் தாராவும் நீயே. சின்னமஸ்தாவாக உலக வாழ்வின் துன்பங்களைப் போக்குபவளும் நீயே.

சௌபாயி 17

கேஹரி வாஹந் ஸோஹ் ப⁴வாநீ।

லாங்கு³ர் வீர் சலத் அக³வாநீ॥

சிங்க வாகனத்தில் பவானி ஒளிர்கிறாள்; வீரனான லாங்குர் அவளுக்கு முன்னே நடக்கிறான்.

சௌபாயி 18

கர் மேம் க²ப்பர் க²ட்³க³ விராஜை।

ஜாகோ தே³க்² கால் ட³ர் பா⁴ஜை॥

உன் கைகளில் கபால பாத்திரமும் வாளும் திகழ்கின்றன; அவற்றைக் கண்டு காலனும் அஞ்சி ஓடுகிறான்.

சௌபாயி 19

ஸோஹை அஸ்த்ர ஔர் த்ரிஶூலா।

ஜாதே உட²த் ஶத்ரு ஹிய் ஶூலா॥

ஆயுதங்களும் திரிசூலமும் உன்னை அலங்கரிக்கின்றன; அவற்றைக் கண்டால் பகைவரின் நெஞ்சில் வேதனை எழுகிறது.

சௌபாயி 20

நக³ரகோட் மேம் தும்ஹீம் விராஜத்।

திஹும் லோக் மேம் ட³ங்கா பா³ஜத்॥

நகர்கோட்டில் உறைபவள் நீயே; மூவுலகிலும் உன் வெற்றி முரசு ஒலிக்கிறது.

சௌபாயி 21

ஶும்ப⁴ நிஶும்ப⁴ தா³நவ் தும் மாரே।

ரக்தபீ³ஜ் ஶங்க²ந் ஸம்ஹாரே॥

சும்ப, நிசும்பர் என்ற அசுரர்களை நீ கொன்றாய்; எண்ணற்ற வடிவங்களில் பெருகிய ரக்தபீஜனையும் அழித்தாய்.

சௌபாயி 22

மஹிஷாஸுர் ந்ருʼப் அதி அபி⁴மாநீ।

ஜேஹி அக்⁴ பா⁴ர் மஹீ அகுலாநீ॥

மகிஷாசுர அரசன் மிகுந்த ஆணவம் கொண்டவன்; அவனது பாவச் சுமையால் பூமி தவித்தது.

சௌபாயி 23

ரூப் கரால் காலிகா தா⁴ரா।

ஸேந் ஸஹித் தும் திஹி ஸம்ஹாரா॥

நீ காளியின் பயங்கர வடிவம் எடுத்து, அவனை அவன் படையோடு அழித்தாய்.

சௌபாயி 24

பரீ கா³ட்⁴ ஸந்தந் பர் ஜப்³ ஜப்³।

ப⁴ஈ ஸஹாய் மாது தும் தப்³ தப்³॥

நல்லோருக்குத் துன்பம் வந்த ஒவ்வொரு முறையும், அம்மா, நீ அவர்களுக்குத் துணை நின்றாய்.

சௌபாயி 25

அமரபுரீ அரு பா³ஸவ் லோகா।

தப்³ மஹிமா ஸப்³ ரஹேம் அஶோகா॥

தேவர்களின் நகரமும் இந்திரனின் உலகமும் உன் மகிமையால் துயரின்றி இருக்கின்றன.

சௌபாயி 26

ஜ்வாலா மேம் ஹை ஜ்யோதி தும்ஹாரீ।

தும்ஹேம் ஸதா³ பூஜேம் நர்-நாரீ॥

ஜ்வாலையில் எரிவது உன் ஒளியே; ஆண்களும் பெண்களும் எப்போதும் உன்னை வழிபடுகிறார்கள்.

சௌபாயி 27

ப்ரேம் ப⁴க்தி ஸே ஜோ யஶ் கா³வேம்।

து³꞉க்² தா³ரித்³ர நிகட் நஹிம் ஆவேம்॥

அன்போடும் பக்தியோடும் உன் புகழைப் பாடுபவர்களை துன்பமும் வறுமையும் நெருங்குவதில்லை.

சௌபாயி 28

த்⁴யாவே தும்ஹேம் ஜோ நர் மந் லாஈ।

ஜந்ம-மரண் தாகௌ சு²டி ஜாஈ॥

மனம் ஒன்றி உன்னைத் தியானிப்பவர் பிறப்பு இறப்புச் சுழலிலிருந்து விடுபடுகிறார்.

சௌபாயி 29

ஜோகீ³ ஸுர் முநி கஹத் புகாரீ।

யோக்³ ந ஹோ பி³ந் ஶக்தி தும்ஹாரீ॥

உன் சக்தி இல்லாமல் யோகம் கைகூடாது என்று யோகிகளும் தேவர்களும் முனிவர்களும் உரக்கச் சொல்கிறார்கள்.

சௌபாயி 30

ஶங்கர் ஆசாரஜ் தப் கீநோ।

காம் அரு க்ரோத்⁴ ஜீதி ஸப்³ லீநோ॥

சங்கராச்சாரியார் தவம் செய்து காமம், கோபம் எல்லாவற்றையும் வென்றார்.

சௌபாயி 31

நிஶிதி³ந் த்⁴யாந் த⁴ரோ ஶங்கர் கோ।

காஹு கால் நஹிம் ஸுமிரோ துமகோ॥

அவர் இரவும் பகலும் சிவனைத் தியானித்தார்; ஆனால் ஒருபோதும் உன்னை நினைக்கவில்லை.

சௌபாயி 32

ஶக்தி ரூப் கா மரம் ந பாயோ।

ஶக்தி க³ஈ தப்³ மந் பசி²தாயோ॥

உன் சக்தி வடிவத்தின் ரகசியத்தை அவர் உணரவில்லை. அவரது வலிமை போனபோது மனம் வருந்தினார்.

சௌபாயி 33

ஶரணாக³த் ஹுஈ கீர்தி ப³கா²நீ।

ஜய் ஜய் ஜய் ஜக³த³ம்ப³ ப⁴வாநீ॥

அப்போது அவர் உன்னைச் சரணடைந்து உன் புகழைப் பாடினார்: ஜய ஜய ஜய ஜகதம்பா பவானி!

சௌபாயி 34

ப⁴ஈ ப்ரஸந்ந ஆதி³ ஜக³த³ம்பா³।

த³ஈ ஶக்தி நஹிம் கீந் விலம்பா³॥

ஆதியான ஜகதம்பா மகிழ்ந்து, தாமதிக்காமல் அவருக்கு வலிமையைத் திருப்பித் தந்தாள்.

சௌபாயி 35

மோகோ மாது கஷ்ட அதி கே⁴ரோ।

தும் பி³ந் கௌந் ஹரை து³꞉க்² மேரோ॥

அம்மா, பெரும் துன்பங்கள் என்னைச் சூழ்ந்திருக்கின்றன. நீ இல்லாமல் என் வேதனையை யார் போக்குவார்?

சௌபாயி 36

ஆஶா த்ருʼஷ்ணா நிபட் ஸதாவேம்।

மோஹ் மதா³தி³க் ஸப்³ பி³நஶாவேம்॥

ஆசையும் வேட்கையும் என்னைப் பெரிதும் வாட்டுகின்றன. மயக்கம், செருக்கு போன்ற எல்லாக் குறைகளையும் அழித்துவிடு.

சௌபாயி 37

ஶத்ரு நாஶ் கீஜை மஹாராநீ।

ஸுமிரௌம் இகசித் தும்ஹேம் ப⁴வாநீ॥

மகாராணியே, என் பகைவர்களை அழித்துவிடு. பவானியே, ஒருமுகப்பட்ட மனதோடு உன்னை நினைக்கிறேன்.

சௌபாயி 38

கரோ க்ருʼபா ஹே மாது த³யாலா।

ருʼத்³தி⁴-ஸித்³தி⁴ தை³ கரஹு நிஹாலா॥

கருணை மிக்க அம்மா, அருள் புரிவாய். செல்வமும் சித்தியும் தந்து என்னை மகிழ்வித்திடு.

சௌபாயி 39

ஜப்³ லகி³ ஜிஊம் த³யா ப²ல் பாஊம்।

தும்ஹரோ யஶ் மைம் ஸதா³ ஸுநாஊம்॥

நான் வாழும் வரை உன் கருணையின் பயனைப் பெறுவேனாக; எப்போதும் உன் புகழைச் சொல்லிக்கொண்டிருப்பேன்.

சௌபாயி 40

ஶ்ரீ து³ர்கா³ சாலீஸா ஜோ கோஈ கா³வை।

ஸப்³ ஸுக்² போ⁴க்³ பரமபத்³ பாவை॥

ஸ்ரீ துர்கா சாலீசாவைப் பாடுபவர் எல்லா இன்பங்களையும் அனுபவித்துப் பரமபதத்தை அடைகிறார்.

நிறைவு சௌபாயி

தே³வீதா³ஸ் ஶரண் நிஜ் ஜாநீ।

கரஹு க்ருʼபா ஜக³த³ம்ப³ ப⁴வாநீ॥

தேவிதாசன் உன்னைச் சரணடைந்தவன் என்று அறிந்து, ஜகதம்பா பவானியே, அவனுக்கு அருள் புரிவாய்.

நிறைவு தோஹா

ஶரணாக³த் ரக்ஷா கரே, ப⁴க்த ரஹே நி꞉ஶங்க்।

மைம் ஆயா தேரீ ஶரண் மேம், மாது லீஜியே அங்க்॥

சரணடைந்தவர்களை நீ காக்கிறாய்; அதனால் பக்தன் அச்சமின்றி வாழ்கிறான். அம்மா, உன்னிடம் சரணடைய வந்திருக்கிறேன்; என்னை உன் மடியில் ஏற்றுக்கொள்.