ஆரத்தி குஞ்ச் பிஹாரி கீ

பல்லவி

ஆரதீ குஞ்ஜபி³ஹாரீ கீ,

ஶ்ரீ கி³ரித⁴ர் க்ருʼஷ்ண முராரீ கீ॥

இந்த ஆரத்தி பிருந்தாவனச் சோலைகளில் உலாவும் குஞ்ச் பிஹாரிக்கு, கோவர்த்தன மலையைத் தூக்கிய ஸ்ரீ கிரிதர கிருஷ்ண முராரிக்கு.

சரணம் 1

க³லே மேம் பை³ஜந்தீ மாலா, ப³ஜாவை முரலீ மது⁴ர் பா³லா।

ஶ்ரவண் மேம் குண்ட³ல் ஜல²காலா, நந்த்³ கே ஆநந்த்³ நந்த³லாலா।

க³க³ந் ஸம் அங்க்³ காந்தி காலீ, ராதி⁴கா சமக் ரஹீ ஆலீ।

லதந் மேம் டா²டே⁴ ப³நமாலீ,

ப்⁴ரமர் ஸீ அலக், கஸ்தூரீ திலக், சந்த்³ர ஸீ ஜல²க்,

லலித் ச²வி ஶ்யாமா ப்யாரீ கீ॥

ஶ்ரீ கி³ரித⁴ர் க்ருʼஷ்ண முராரீ கீ॥

அவன் கழுத்தில் வைஜயந்தி மாலை; இளங்கண்ணன் இனிமையாகப் புல்லாங்குழல் இசைக்கிறான். காதுகளில் குண்டலங்கள் மின்னுகின்றன. அவன் நந்தனின் ஆனந்தம், நந்தனின் செல்லக் குழந்தை. மழைமேக வானம் போல் கருநிற ஒளி கொண்ட திருமேனி; அவன் அருகே, தோழி, ராதிகை ஒளிர்கிறாள். வனமாலி கொடிகளுக்கிடையே நிற்கிறான்: வண்டு போன்ற கருங்குழல், கஸ்தூரித் திலகம், நிலவு போன்ற ஒளி. ராதைக்குப் பிரியமான அந்த அழகு வடிவான ஸ்ரீ கிரிதர கிருஷ்ண முராரிக்கே இந்த ஆரத்தி.

சரணம் 2

கநகமய் மோர் முகுட் பி³லஸை, தே³வதா த³ரஸந் கோ தரஸைம்।

க³க³ந் ஸோம் ஸுமந் ராஸி ப³ரஸை,

ப³ஜே முரசங்க்³, மது⁴ர் மிரத³ங்க்³, க்³வாலிந் ஸங்க்³,

அதுல் ரதி கோ³ப் குமாரீ கீ॥

ஶ்ரீ கி³ரித⁴ர் க்ருʼஷ்ண முராரீ கீ॥

அவன் தலையில் பொன்மயமான மயில்பீலி மகுடம் ஒளிர்கிறது; தேவர்களும் அவன் தரிசனத்திற்கு ஏங்குகின்றனர். வானிலிருந்து மலர்க் குவியல்கள் பொழிகின்றன. மோர்சங்கும் இனிய மிருதங்கமும் முழங்க, அவன் ஆய்ச்சியருடன் இருக்கிறான். கோபியரின் ஒப்பற்ற அன்புக்கு உரிய ஸ்ரீ கிரிதர கிருஷ்ண முராரிக்கே இந்த ஆரத்தி.

சரணம் 3

ஜஹாம் தே ப்ரகட் ப⁴ஈ க³ங்கா³, ஸகல் மந் ஹாரிணி ஶ்ரீ க³ங்கா³।

ஸ்மரந் தே ஹோத் மோஹ் ப⁴ங்கா³,

ப³ஸீ ஶிவ் ஸீஸ், ஜடா கே பீ³ச், ஹரை அக்⁴ கீச்,

சரந் ச²வி ஶ்ரீப³நவாரீ கீ॥

ஶ்ரீ கி³ரித⁴ர் க்ருʼஷ்ண முராரீ கீ॥

அவன் திருவடிகளிலிருந்து கங்கை தோன்றினாள். அவள் எல்லோர் மனத்தையும் கவரும் ஸ்ரீ கங்கை. அவளை நினைத்தாலே மயக்கம் அகலும். அவள் சிவனின் சடைமுடியில் தங்கி, பாவம் என்னும் சேற்றைக் கழுவுகிறாள். ஸ்ரீ பன்வாரியின் அந்தத் திருவடி அழகுக்கே, ஸ்ரீ கிரிதர கிருஷ்ண முராரிக்கே இந்த ஆரத்தி.

சரணம் 4

சமகதீ உஜ்ஜ்வல் தட் ரேநூ, ப³ஜ் ரஹீ வ்ருʼந்தா³வந் பே³நூ।

சஹும் தி³ஸி கோ³பி க்³வால் தே⁴நூ,

ஹம்ஸத் ம்ருʼது³ மந்த்³, சாந்த³நீ சந்த்³, கடத் ப⁴வ் ப²ந்த்³,

டேர் ஸுந் தீ³ந் து³கா²ரீ கீ॥

ஶ்ரீ கி³ரித⁴ர் க்ருʼஷ்ண முராரீ கீ॥

யமுனைக் கரையின் வெண்மணல் மின்னுகிறது; பிருந்தாவனத்தில் குழலோசை ஒலிக்கிறது. நாற்புறமும் கோபியரும் ஆயர் சிறுவர்களும் பசுக்களும் சூழ்ந்துள்ளனர். நிலவொளியில் அவன் மென்மையாகப் புன்னகைக்க, பிறவிப் பிணைப்புகள் அறுபடுகின்றன. எளியோர், துயருற்றோர் அழைப்பைக் கேட்கும் ஸ்ரீ கிரிதர கிருஷ்ண முராரிக்கே இந்த ஆரத்தி.