துர்கை அம்மன்

தேவி மகாத்மியம் சொல்லும் கதை இது. வரத்தால் ஏறக்குறைய யாராலும் வெல்ல முடியாதவனான மகிஷாசுரன் தேவர்களைச் சுவர்க்கத்திலிருந்து விரட்டினான். அப்போது சினம் கொண்ட பிரம்மன், விஷ்ணு, சிவன், மற்ற எல்லாத் தேவர்களிடமிருந்தும் பேரொளி எழுந்து, ஒன்றுசேர்ந்து தேவியின் வடிவம் ஆனது. ஒவ்வொரு தேவரும் தம் ஆயுதத்தை அவளுக்குக் கொடுத்தார்கள். சிவன் திரிசூலத்தையும், விஷ்ணு சக்கரத்தையும், இந்திரன் வஜ்ராயுதத்தையும் கொடுத்தார்கள். இமயமலை அவளுக்கு வாகனமாகச் சிங்கத்தைக் கொடுத்தது.

'துர்கா' என்றால் எளிதில் அணுக முடியாதவள் என்று பொருள். மகிஷாசுரன் எருமையாக, சிங்கமாக, யானையாக உருமாறிப் போரிட்டான்; இறுதியில் அன்னை அவனை வீழ்த்தினாள். அந்தப் போர் ஒன்பது நாள் நடந்து, பத்தாம் நாள் அன்னை வென்றாள் என்பது மக்களின் நம்பிக்கை. மற்றப் போர்களில் சும்ப-நிசும்பரையும், சண்ட-முண்டரையும், ரக்தபீஜனையும் அழித்தாள். ரக்தபீஜனின் ஒவ்வொரு துளி ரத்தத்திலிருந்தும் புதிய அசுரன் தோன்றுவான். நமக்குள் இருக்கும் ஆணவத்தை அன்னை வெல்வதாகவும் பலர் இந்தக் கதைகளைப் புரிந்துகொள்கிறார்கள்.

அவளது பண்டிகை நவராத்திரி. இது ஆண்டுக்கு இரண்டு முறை வருகிறது: வசந்தகாலத்தில் சைத்ர நவராத்திரி, இலையுதிர்காலத்தில் சாரதா நவராத்திரி. சைலபுத்ரி முதல் சித்திதாத்ரி வரை இரவுக்கு ஒரு வடிவமாக அவளை வழிபடுகிறார்கள். சாரதா நவராத்திரி விஜயதசமியுடன் நிறைவடைகிறது. தமிழ் இல்லங்களில் இக்காலத்தில் கொலு வைத்து வழிபடுவார்கள். வங்காளத்தில் அன்னை தன் குழந்தைகளுடன் பிறந்த வீட்டுக்கு வருவதாக நினைத்து மக்கள் துர்கா பூஜை கொண்டாடுகிறார்கள்.