சிவன்

வேதங்களில் அவர் ருத்திரன். உக்கிரமானவர், ஆனால் நோய் தீர்ப்பவரும் அவரே. மகாமிருத்யுஞ்ஜய மந்திரம் அவரை த்ரியம்பகன், அதாவது முக்கண்ணன் என்கிறது. காலப்போக்கில் ருத்திரனை மக்கள் 'சிவன்', அதாவது மங்களமானவர் என்று அழைக்கத் தொடங்கினார்கள். பக்தர்களுக்கு அவரே பரம்பொருள். தியானத்தில் அமர்ந்த யோகியும் அவரே, ஆனந்தத் தாண்டவம் ஆடும் நடராஜரும் அவரே. சிதம்பரத்தில் அவர் நடராஜராகக் காட்சி தருகிறார்.

புராணங்களின்படி தேவர்களும் அசுரர்களும் பாற்கடலைக் கடைந்தபோது முதலில் ஆலகால விஷம் எழுந்தது. அது எல்லா உலகங்களையும் அழிக்கக்கூடியது. உலகைக் காக்கச் சிவன் அந்த விஷத்தைப் பருகினார். பார்வதி அதை அவர் கழுத்திலேயே நிறுத்தினாள், அதனால் கழுத்து நீலமானது. ஆகவே அவரை நீலகண்டர் என்கிறார்கள். பக்தர்கள் லிங்கத்தின் மீது குளிர்ந்த நீரும் பாலும் அபிஷேகம் செய்வதற்கு இதுவே காரணம் என்று பலர் சொல்வார்கள்.

அவரது சடையில் பிறைச் சந்திரனும் கங்கையும் இருக்கின்றன. நாகங்களே அவரது அணிகலன்கள், உடலெங்கும் திருநீறு. அர்த்தநாரீஸ்வரராக அவர் உடலில் பாதி பார்வதி. விநாயகரும் முருகனும் அவரது மைந்தர்கள். ஒவ்வொரு சிவன் கோயிலிலும் நந்தி அவரை நோக்கியபடி அமர்ந்திருக்கிறார்.

சிவன் மிகக் குறைவாகவே கேட்பவர். ஒரு வில்வ இலை, சிறிது நீர், மனமார்ந்த "ஓம் நம: சிவாய" போதும். கேதார்நாத் முதல் ராமேஸ்வரம் வரை பன்னிரண்டு ஜோதிர்லிங்கங்கள் உள்ளன. காசியில் அவர் விஸ்வநாதராக வீற்றிருக்கிறார். பக்தர்கள் இந்தத் தலங்களுக்கு யாத்திரை செல்கிறார்கள்.